De Atherton Tablelands zijn de ondergewaardeerde helft van Tropical North Queensland

Iedereen heeft het over het rif. Bijna niemand heeft het over het plateau erboven

Ik ben de tel kwijt van hoeveel gesprekken ik heb gehad met mensen die naar Cairns vlogen, elke vrije dag besteedden aan het Great Barrier Reef of het regenwoud van Daintree, en me dan, op hun laatste ochtend, vroegen wat er nog meer te doen was. Als ik de Atherton Tablelands noem, is het antwoord meestal een variant van “oh, die watervallenplek, ja, daar hadden we geen tijd voor.” Die zin stoort me meer dan hij zou moeten, want de Tablelands zijn geen opvulstop tussen het rif en de luchthaven. Ze zijn de andere helft van Tropical North Queensland, en ze krijgen slechts een fractie van de aandacht.

Ik begrijp waarom. Een plek die wordt aangeprezen als het grootste levende bouwwerk op aarde, en een regenwoud ouder dan de Amazone, wint altijd de marketingstrijd van een plateau met koeienweiden, cafés en kaasfabrieken. Maar dat beeld doet geen recht aan wat er eigenlijk boven ligt, en ik wil het pleidooi daarvoor goed voeren, niet als bijzaak bij een rifreis.

De hoogte verandert alles

Het enige feit dat mijn kijk op deze regio herschikt, is de hoogte. De Atherton Tablelands liggen op een vulkanisch plateau tussen ongeveer 500 en 1.100 meter, zo’n 1 uur 30 minuten landinwaarts en bergopwaarts vanaf Cairns. Dat is geen triviaal verschil. De kust bij Cairns is tropisch in de volle, benauwde zin van het woord, het hele jaar door vochtig met hitte die zelfs na zonsondergang niet afneemt.

Klim naar het plateau en de lucht wordt merkbaar dunner en koeler. Locals beschouwen het als hun eigen uitlaatklep, de plek waar ze naartoe gaan als de kust te zwaar wordt. Als je drie dagen op rifboten en regenwoudpaden op zeeniveau hebt doorgebracht, voelen de Tablelands als een andere klimaatzone, want dat zijn ze in feite ook.

Die koelere, vochtigere vulkanische bodem is ook waarom dit plateau koffie, avocado’s, mango’s, macadamia’s en genoeg melkvee voortbrengt om een echte lokale kaascultuur te ondersteunen. Niets daarvan gebeurt op de vochtige kuststrook. De Tablelands zijn landbouwkundig productief op een manier die de rest van Tropical North Queensland gewoonweg niet is, en dat zie je terug in het eten, niet alleen in het landschap.

De waterval die iedereen heeft gezien en niemand kan plaatsen

Hier is een feit dat ik graag laat vallen: als je ooit een shampoocommercial hebt gezien met een vrouw die onder een gordijn van vallend water in een regenwoud staat, is de kans groot dat je naar Millaa Millaa Falls keek. Het geldt algemeen als de meest gefotografeerde waterval van Australië, en het ligt op de Waterfall Circuit bij het plaatsje Millaa Millaa, samen met Zillie Falls en Ellinjaa Falls. Alle drie liggen dicht bij elkaar, zijn makkelijk per auto te bereiken, en zijn echt fotogeniek zonder dat er een wandeling nodig is om het uitzicht te verdienen.

Maar ik zou de Tablelands tekortdoen als ik het gesprek liet stoppen bij “watervallencircuit,” want dat is precies de valkuil die ik hier wil vermijden. Dit plateau reduceren tot een watervallenomweg is hoe het blijft verliezen van het rif en de Daintree in de reisplannen van mensen. De watervallen zijn één middag van een veel langer verhaal.

Twee kratermeren en een boom die een bos verzwolg

Een korte rit van Millaa Millaa vandaan liggen Lake Barrine en Lake Eacham, twee vulkanische maren binnen het Crater Lakes National Park. Ze zijn stil, rustig, en omringd door regenwoud dat ouder en donkerder aanvoelt dan de kustjungle rond Cairns. Lake Eacham is degene waar locals daadwerkelijk in zwemmen; Lake Barrine leunt meer naar zijn regenwoudwandelroute en het theehuis aan het meer. Hoe dan ook, dit is echt kratermeerland, en het staat nauwelijks op de mentale kaart van de meeste bezoekers.

Dan is er de Curtain Fig Tree bij Yungaburra, een wurgvijg waarvan de luchtwortels een gordijn van meer dan 15 meter hoog hebben gevormd. Het klinkt als een kleine botanische curiositeit, tot je eronder staat, en dan houdt het op klein te zijn. En een paar minuten verderop is Peterson Creek in Yungaburra, volgens de meeste bronnen die ik vertrouw, de beste plek in Queensland om een wild vogelbekdier te spotten, mits je er bent bij zonsopgang of zonsondergang en bereid bent stil te staan en het water te bekijken. Ik heb meer echte natuurspanning gehad in tien rustige minuten bij Peterson Creek dan bij sommige betaalde wildlife-ervaringen elders in de regio.

Waarom dit de aandachtsstrijd blijft verliezen

Niets hiervan is exotisch op de manier waarop het rif exotisch is, en ik denk dat dat precies het probleem is. Het Great Barrier Reef en de Daintree dragen allebei één onvergetelijke kop: het grootste levende bouwwerk op aarde, het oudste levende regenwoud, twee werelderfgoedplekken die nergens anders ter wereld elkaar raken aan de waterlijn. Dat zijn buitengewone claims, en ze verdienen de aandacht die ze krijgen. De Tablelands hebben geen enkele duidelijke kop.

Ze hebben een plateau vol kleinere, cumulatieve redenen: koelere lucht, kratermeren, een wurgvijg, een vogelbekdierbeek, en een watervallencircuit dat toevallig een van de meest gefotografeerde hoekjes van het hele land is. Het is moeilijker om een verzameling te verkopen dan een superlatief, en dat is precies waarom de Tablelands eruit worden geknipt bij reisplannen die al opgerekt worden tussen rifdagen en Daintree-dagen.

Ik zou zeggen dat dat achterstevoren is. Als je maar een handvol dagen hebt in Cairns en je weegt een vierde riftrip af tegen een eerste bezoek aan de Tablelands, kies dan voor de Tablelands. Het rif en de Daintree zullen bij je volgende bezoek nog steeds buitengewoon zijn op een andere plek van beide. Een dag die je niet doorbracht bij Millaa Millaa Falls, Lake Eacham of Peterson Creek, is een dag van deze regio die je gewoon niet hebt gezien.

Hoe ik de dag daarboven zou doorbrengen

Als je zelf rijdt, is de lus langs Yungaburra, de kratermeren en de Waterfall Circuit eenvoudig en goed bewegwijzerd, en ik heb het op beide manieren gedaan: zelf rijden met een huurauto, en op een begeleide dagtour met proeverijen bij lokale koffie- en kaasproducenten. De begeleide versie neemt het navigatiedenkwerk weg en voegt context toe die ik alleen niet zou hebben opgepikt, vooral over de vulkanische geschiedenis van de meren en de landbouw die het plateau ondersteunt. Voor reizigers zonder auto is dat ook de enige realistische manier om er te komen, aangezien de Tablelands niet worden bediend door het soort hotelophaal-dagtournetwerk dat het rif en Kuranda zo dicht dekt.

een volledige dagtour naar de Atherton Tablelands met lokale proeverijen is de versie waar ik de meeste eerste bezoekers naar zou verwijzen, omdat die de watervallen, de meren en het eten in één dag dekt zonder dat je zelf de route hoeft te plannen. Als je het plateau wilt combineren met Cape Tribulation over twee dagen in plaats van te kiezen, is een tweedaagse tour die de Tablelands en Cape Tribulation verbindt de eerlijkere manier om beide te zien zonder een van beide te haasten.

En als het rif nog steeds de prioriteit is voor de rest van je reis, is er niets mis mee om een Tablelands-dag te balanceren tegen een halve dag snorkelen op het rif in plaats van een volledige — je krijgt dan beide helften van Tropical North Queensland in plaats van alleen degene die iedereen al kent.

Voor de praktische kant van het plannen van een bezoek — routes, timing, wat je kunt overslaan als je weinig tijd hebt — verwijs ik je naar onze gids voor een dagtrip naar de Atherton Tablelands, onze gids voor de Waterfall Circuit, en onze vergelijking van Kuranda versus de Tablelands als je tussen de twee twijfelt. Dit stuk is het pleidooi om überhaupt te gaan; die andere brengen je er echt naartoe.

Veelgestelde vragen over een bezoek aan de Atherton Tablelands

Op welke hoogte liggen de Atherton Tablelands?

De Tablelands liggen op een vulkanisch plateau tussen ongeveer 500 en 1.100 meter boven zeeniveau, waardoor de lucht merkbaar koeler en droger aanvoelt dan aan de kust bij Cairns.

Hoe ver liggen de Atherton Tablelands van Cairns?

Het is ongeveer 1 uur 30 minuten rijden vanaf Cairns naar het plateau, wat het een realistische dagtrip maakt, al loont een rustiger tempo als je de tijd hebt.

Wat is de mooiste waterval in de Atherton Tablelands?

Millaa Millaa Falls is de meest gefotografeerde waterval van Australië, dankzij tientallen jaren shampoocommercials, maar het is een van drie watervallen op de Waterfall Circuit, samen met Zillie Falls en Ellinjaa Falls.

Waar kan ik een vogelbekdier zien in de Atherton Tablelands?

Peterson Creek in Yungaburra geldt als de beste plek in Queensland om een wild vogelbekdier te spotten, vooral bij zonsopgang of zonsondergang wanneer ze naar de oppervlakte komen om te eten.

Zijn Lake Barrine en Lake Eacham goed om te zwemmen?

Lake Eacham is de belangrijkste zoetwaterzwemplek van de twee kratermeren en ligt binnen het Crater Lakes National Park; Lake Barrine staat meer bekend om zijn regenwoudwandeling en theehuis dan om zwemmen.

Kan ik de Atherton Tablelands bezoeken zonder tour?

Ja, met een huurauto is het eenvoudig om de lus zelf te rijden, al bespaart een begeleide dagtour navigatietijd en voegt vaak proeverijen toe bij lokale koffie-, kaas- of macadamiaproducenten.

Hoeveel tijd heb ik nodig voor de Atherton Tablelands?

Eén dag dekt de hoogtepunten, maar twee dagen laten je Chillagoe of de Mareeba-koffieroute toevoegen zonder de watervallen en meren te haasten. Voor de volledige logistiek, zie onze gids over een dagtrip naar de Atherton Tablelands.